Abecadło smoczątka, dziennik niecodzienny

Nigdy nie potrafiłem zapamiętać, jak zwą się te fajne przyciski, które są umieszczone po lewej stronie. Więc zapisuję tutaj.

Specyfikacja:
Styl - Antipixel;
Krój czcionki - Silkscreen, 8px, bez wygładzania,
	wyjątki: niemieszczący się tekst;
Rozmiary - 80x15;
Tło z ikoną/tekstem po lewej - 23x11;
Tło tekstu po prawej - 52x11;
Bordery: 2 x 1px, wewnętrzny często #fff, zewnętrzny #666,  
	wewnętrzny border rozdziela ikonę i tło;
Tekst zaczyna się trzy/cztery piksele od brzegu tła, wyjustowany do lewej 
	(poprawkę naniósł da.killa);

... nie zdarzyło się zbyt wiele, dużo roweruję jako początkujący rowerzysta (jakoś wcześniej nie miałem okazji nauczyć się), w wolnych chwilach czytam książki, słucham muzyki, piszę JeMeN, w związku z czym porzeszam swoją wiedzę w Pythonie i to właściwie wszystko.

Fala przyjemnej stagnacji pewnie niedługo minie, więc muszę nacieszyć się tym, co mam. :)

Za używanie, zrobienie pauzy, wyjęcie płytki, wsadzenie innej, późniejszą zamianę z powrotem i działanie bez żadnego mruknięcia, ot jak gdyby nigdy nic...

Przedwczoraj otrzymałem trzy płyty główne razem z procesorami. Dwie 8088 i jedną 80286. Fajne. ;] Zabrałem się dzisiaj za czyszczenie i z sześć godzin zeszło mi na doprowadzeniu ich do stanu używalności.

Zacząłem około dwunastej. Na pierwszy ogień poszła jedna z 8088. Po bliżej niezmierzonym czasie (coś koło półtora godziny), efekt wyglądał tak. Po chwilce druga 8088 powędrowała na stół. Jednak w jednym miejscu ktoś widocznie zawadziwszy śrubokrętem lub czymś podobnym zerwał kawałek ścieżki z laminatem. W ruch poszła lutownica i po dziesięciu minutach kawałek uciętej końcówki z diody LED posłużył za przewodnik. Zdrapałem delikatnie lakier i sprawdziłem, czy obwód jest zamknięty. Myślę, że rezystancja rzędu jednego Ohma nie będzie nikomu przeszkadzać. ;]

Po przeczyszczeniu drugiej płytki, jak na złość skończyły mi się waciki. No to poleciałem do apteki i kupiłem całe pudełko. Nie wiedziałem jeszcze, że zostanie mi z tych dwustu sztuk około dwudziestu, bo od razu wziąłbym dwa opakowania. 80286 okazała się najgorsza. Strasznie brudna, niektórych oznakowań układów scalonych nie było pod nim widać. Zresztą zobaczcie (tak, tej jaśniejszy pasek pośrodku to laminat po wyczyszczeniu). Ale nic, wziąłem się do roboty i po trzech godzinach mogłem powiedzieć, że robota skończona. Tyle wacików zużyłem na samą 80286. A oto sam procesor. :)

Kiedyś będę musiał sprawdzić, czy te płyty działają. Zatanawiam się skąd wziąć kartę graficzną na ośmiobitowym ISA. No to widzę, że niedługo zajrzę na giełdę komputerową. Ciekawe, co możnaby na takim procku wydusić, może jakiś sterownik? Oj, to już kolejna lektura do poduszki na długie, zimowe wieczory.

Dokumentację w postaci zdjęć znajdziecie tutaj. A ja pozdrawiam wszystkich z pokoju wciąż pachnącego denaturatem.

Radiohead - Kid A

Pod koniec tygodnia ma być nagrywarka. Wreszcie. ;) Starą się jakoś wykorzysta, prawdopodobnie jako stacjonarny odtrarzacz Audio-CD.

To jednak fajny język, skoro można go podstawowo opanować prawie bez czytania manuali. ;]

• Pomysł: mcv.
• Wykonanie: ja.
• Miejsce: tu.
• Plik można pobrać z tego miejsca. Kodek - FMP4
• Film zenkodowany Xvidem jest tutaj.

Dla chętnych podaję sposób: 
$ mencoder mf://* -mf type=jpg:fps=20 -ovc raw -o dch.avi
$ mencoder dch.avi -ovc xvid -xvidencopts bitrate=500 -o dch2.avi

Przy próbie enkodowania od razu z jpegów niestety wywalał mi się segfault, więc zastosowałem półśrodki. Uwaga, z tysiąca plików o rozdzielczości 320x240 i fps=20 mencoder wygenerował mi plik o rozmiarze 120MB, więc lepiej nie używać tego przy małej ilości miejsca na dysku. Teraz filmik powinien ładnie otwierać się u wszystkich, którzy mają kodek Xvid. ;)

I Am A: Chaotic Good Elf Druid Ranger

Alignment:
Chaotic Good characters are independent types with a strong belief in the value of goodness. They have little use for governments and other forces of order, and will generally do their own things, without heed to such groups.

Race:
Elves are the eldest of all races, although they are generally a bit smaller than humans. They are generally well-cultured, artistic, easy-going, and because of their long lives, unconcerned with day-to-day activities that other races frequently concern themselves with. Elves are, effectively, immortal, although they can be killed. After a thousand years or so, they simply pass on to the next plane of existance.

Primary Class:
Druids are a special variety of Cleric who serves the Earth, and can call upon the power in the earth to accomplish their goals. They tend to be somewhat fanatical about defending natural settings.

Secondary Class:
Rangers are the defenders of nature and the elements. They are in tune with the Earth, and work to keep it safe and healthy.

Deity:
Rillifane Rallathil is the Chaotic Good elven god of woodlands and nature. He is also known as the Leaflord, the Wild One, and the Great Oak. He is appears as a huge oak tree. His followers believe that everyone should be free to spend their lives doing what nature has meant them to, and they protect the forests from those who would abuse them. Their preferred weapon is the quarterstaff. Rillifane Rallathil's symbol is an oak tree.

Z What D&D Character Are You.

Jutro chyba spojrzę w lustro i nie poznam siebie.

Zastanawiam się, ile jeszcze nagrania wideo będą mogły posłużyć jako dowód w sprawie sądowej. Za pewien czas i obraz będzie łatwo podrobić (a nawet wygenerować od podstaw), szczegołnie przy takim rozwoju technik graficznych.

mcv w swoim poście wymyślił zrzucanie co pewien czas obrazu z kamerki w Japonii i późniejszą zamianę na film. Pomysł bardzo mi się spodobał więc również zrzucam sobie obrazki (gorszej jakości) z kamerek w Nowej Zelandii stąd oraz stąd (znalezione na Webcam Index). Polecam wszystkim taką zabawę.

Update: usunąłem ten akapit, bo zupełnie mi się nie spodobał.

O jejku. ;)

Ostatnio padła mi nagrywarka CD i zastanawiałem się nad kupieniem nowej, ale przy obecnych cenach nagrywarek DVD nie widzę większego sensu. Przypadkowo na joggu da.killi natknąłem się na dyskusję o kupnie nowego komputera. Z komentarzy, które tam wyczytałem, dowiedziałem się, że NEC oferuje dość dobry sprzęt. Na Allegro widzę, że oferowany jest w zasadzie jeden model - ND-3540A. Co możecie o niej powiedzieć? Warto inwestować?

Przeglądając grupę g-g.humor, natknąłem się na posta, którego zawartość znajdziecie tutaj. Wpierw po przeczytaniu mnie odrzuciło. Jakoś mnie takie idiotyzmy nie pociągają. Jednak zrobiłem sobie małe dochodzenie szukając w googlach, gdzie zostało użyte takie stwierdzenie. Doszedłem do wniosku, że nikt nie posługiwał się nim wcześniej (prawdę mówiąc później też). To wszystko zostało więc wytworzone przez "nasze drogie Bravo". I dopiero teraz się uśmiechnąłem.

A czy ktokolwiek z was spotkał się z tym stwierdzeniem poza ww. przypadkami?

I jakoś działa mój system po zaktualzowaniu. Co prawda automagiczne montowanie płytek niezbyt działa i nie wiem dlaczego (fstab w porządku, więc obawiam się zmian w jakimś zupełnie nieznanym pliku konfiguracyjnym). I za jednym razem alsa nie chciała się wyłączyć, ale to chyba z powodu niezamknięcia amaroKa przed wychodzeniu z systemu. Poza tym wszystko wydaje się działać.

Zastanawiam się właśnie, jak działa kod obrabiający szablony na joggerze, bo doszedłem do wniosku, że jest o wiele wygodniejszy niż ten, który u siebie zastosowałem. Niestety, nie mam żadnego pomysłu na optymalne wykonanie tego zadania, a źródła, o ile wiem są na razie niedostępne. Szkoda.

Właśnie przeprowadzam automagiczny upgrade mojego Mandrake 10.0 na 10.2:
Zostaną zainstalowane następujące 849 pakiety w celu spełnienia zależności (1985 MB)
Super, to tylko coś koło 9h. ;] Obstawiajcie, czy system wstanie po tym, czy nie.

W czasie odpoczynku od php, bazy PostgreSQL i konfiguracji tego wszystkiego, zająłem się czymś przyjemnym i odprężającym. W końcu kto nie chciałby mieć czegoś takiego na obudowie?

Wczoraj sobie zrobiłem szkic GNU, ściągnięty z obrazka na tej stronie. Nie wiedziałem wtedy, że wpadnę na pomysł umieszczenia sobie takiego obrazka na obudowie. Dopiero dzisiaj, około 15:00 po raz pierwszy dopuściłem do siebie myśl o czymś takim.

Wykonanie

Po denerwujących zdarzeniach opisanych w poprzednim poście, około 21:30 zabrałem się za robotę. Na początku wymontowałem boczną ściankę z obudowy lilium (hosta, na którym pracuję). Następnie uprzątnąłem biurko i wykonałem szkic ołówkiem. Poprawiłem go, aby wyglądał normalnie. Z tego etapu pracy mam dwa zdjęcia (bo ciężko jest robić coś i trzymać kamerkę nie_wiadomo_czym): pierwsze i drugie. Następnie namalowałem markerem (Faber-Castell, 3 zł) cały wzór od nowa. Linie od linijki, a resztę bez wspomagania. Odczekałem kilka minut, wyczyściłem z pozostałej gumki obudowę i używając gumki chlebowej starłem delikatnie resztę ołówka, którą spod obrazka było widać. Gumka taka świetnie się do tego nadaje - jest plastyczna (ma konsystencję masy ciastowej) i zbyt słaba, aby rozmazać markera. Potem mogłem tylko podziwiać dzieło.

Wszystkie obrazki. Jeśli strona jest niedostępna, to znaczy, że wyłączyłem serwer. No cóż, czasami muszę go wyłączać na noc.

Cały dzień przy tym siedzę i nadal nie mogę satysfakcjonująco skonfigurować. Ta bestia nie chce słuchać tego, co jej mówię. Nie dość, że nie mogłem ustawić w postgresql.conf, aby słuchała na socketach, to po zastosowaniu "brzydkiego hacka" (-i do postmastera) nie chce autoryzować po sieci lokalnej, a próbowałem już z dziesięciu kombinacji. Na dodatek, chociaż wymogłem na połączeniach z httpd hasło, mogło spokojnie się połączyć bez niego.

Wyciąg z postgresql.conf
tcpip_socket = true
max_connections = 100
port = 5432

pg_hba.conf
local   all         all                                             trust
host    all         all         127.0.0.1         255.255.255.255   crypt
host    all         all         192.168.1.2       255.255.255.255   trust
# reject all other connection attempts
host    all         all         0.0.0.0           0.0.0.0           reject

Miało działać. Ta, jasne. Chyba sobie pooglądam coś prostego, miłego i przyjemnego, bo dziś już nic nie wymyślę.

Na mało uczęszczanej uliczce tuż za moją działką znów rozległ się krzyk jakiejś osoby. To zdarza się coraz częściej. Ostatnio usłyszałem dźwięk, który wręcz zamroził mi krew w żyłach, jednak teraz nie mogę sobie w pełni przypomnieć, z czym się kojarzył. Pewnie to zniekształcenia fal dźwiękowych wspomagane przez moją wyobraźnię, ale nie mogę pozbyć się wrażenia, że może być jeszcze gorzej.

Chyba się starzeję. ;) Nie dość, że nic nie robiłem i cały dzień tylko przeglądałem internet/bawiłem się/czytałem/słuchałem muzyki to jeszcze nie kiwnąłem palcem, aby wnieść cokolwiek do tego świata. No, może niekoniecznie. Przed chwilą jeszcze coś poprawiłem w szabloniku. I zrobiłem buttona od Mandrake (feel free to steal it). I dokończyłem jeden kawałek w Jeskola Buzz, chociaż nie do końca wyszło. Nie wiem, czy warto wystawiać. Narysowałem coś na kartce. I to tyle na dwanaście godzin życia?

Od dłuższego czasu mój mały routerek (ruterek?) z Ubuntu na pokładzie zachowywał się dziwnie. Problem mianowicie był z http. Gdy próbowałem odpalić niektóre strony z maszyny, która stoi za natem, (sam nie wiem, co było regułą) Mozilla zatrzymywała się po połączeniu, a przed odesłaniem nagłówka. Za to z poziomu samego routera lynxem mogłem robić wszystko. Nie byłem także w stanie uploadować plików (w tym także na joggera).

Wreszcie, po zrobieniu szablonu do mojego joga, wkurzony, po pierwszej godzinie, na Windows, ;] przepiąłem mojego Sagema tak, by mieć połączenie bezpośrednie. Po ponownym przełączeniu modemu wszysko automagicznie znikło. Nie wiem dlaczego, mogę się tylko domyślać, że problem leżał dzieś na routowaniu pakietów. Więc dlaczego teraz działa? Może musiał odsapnąć? :)

Po przeczytaniu, nie tak dawno temu, notki dotyczącej tegoż radia internetowego na jogu Jarka Zgody postanowiłem sam się przekonać, jak smakuje. ;) Od kilku godzin coraz bardziej doświadczam celności doboru muzyki. Woxy Vintage jest bardzo dobrym radiem podczas czytania - ani nie męczy uszu, ani nie zajmuje zbytnio umysłu.

Dawno nie używałem żadnego radia internetowego, bo często zapominam o takiej możliwości, a często wolę posłuchać jakiejś płytki miast radia. Normalnego radia w ogóle nie słucham - zbyt niski poziom niestety. W wyniku czego Woxy Vintage jest trzecim, które słucham dłużej niż pięć minut. Pierwszym było radio.wazee, troszkę cięższe, ale czasami bardziej proste, a drugim Drum and Bass Radio, dzięki którego prostocie mogę spokojnie skupić swoje myśli na danym zagadnieniu (czasami używane podczas zabaw w programowanie). Więc nie powiem, abym był jakimś znawcą. ;]

Widzę, że wszyscy ostatnio pokazywali w Google Maps swoje miejsca zamieszkania. Więc i ja pochwalę się zdjątkiem mojej małej mieściny. :) Tutaj mieszkam, precyzując mój dom znajduje się w trójkącie (zaraz nad środkiem mapki) utworzonym przez tory kolejowe i dwie duże ulice, Strykowską i Brzezińską (ta druga trochę mniejsza, stanowi południowy bok trójkąta), przy północnym rogu trójkąta.

Zapisuję sobie nazwę tej książki, której przeczytać nie zdołałem, aby wrócić do niej w późniejszym czasie. Są to rozważania na temat ewolucji technologiczej i postępu na naszym świecie. Napisana pięknym, ale na razie zbyt skomplikowanym dla mnie językiem. Sama nazwa odnosi się do dzieła św. Tomasza z Akwinu "Summa Theologiae", którego jednak nie znam i powiedzieć nic o nim nie mogę.

Dzisiaj, tak jak zapowiedziałem, wstawiłem kilka rzeczy do menu wymagających ingerencji w kod - między innymi wygodniejsze logowanie i wylogowywanie. Z tego powodu mogę ogłosić, że mój szablon przyjął wersję 0.1.2. Na razie zostanie tak jak jest, jak skompletuję listę ważnych linków to ją wrzucę, ale to wszystko da się zrobić z naszego wypasionego panelu sterowania. :P A może kiedyś wystawię go jako Open Source.

Ostatnio nie mam czasnu na bawienie w Internecie, robię z ojcem mały remoncik w domu, co zajmuje około 12 godzin dziennie - zdarzenia, które nie zależą od nas. Ale dobrze, oderwę się od nieustannego siedzeia przed komputerem i poprzebywam troszkę czasu na świeżym powietrzu, a co się nauczę/wyćwiczę, to moje. ;)

"dojoooo" to onomatopeja (wyraz dżwiękonaśladowczy), który nie ma nic wspólnego z Matrixem i miejscem, w którym Neo trenował z Morfeuszem. Naprawdę nic wspólnego. Ale gdzie go spotkać? Na jednym z najlepszych moim zdaniem filmików flash, które widziałem. McDiddy's 2. Zajmuje troszkę ponad 4 MB, ale warto obejrzeć.

Kilka godzin pisałem ten szablon z dokumentacją w przeglądarce, ale wynik jest dość zadowalający. Co prawda, na razie to dopiero wczesna wersja, ale już działa i, o ile sprawdzałem, walidowała się. Jutro mam zamiar dodać resztę, czyli linki, silkscreenowe buttony (wie ktoś, jak to się naprawdę nazywa?), oraz inne fikuśne rzeczy.

Niedługo będę musiał się przymusić i obejrzeć dokumentację od szablonów joggera. Przy okazji jeszcze zabrać się za coś sensownego w pehape (oj, perl za mało znany) na moją prywatną stronkę coldysith.no-ip.com (na razie tam jest tylko czyste Apache + kilka takich sobie plików). Za pomocą Apophysis i Gimpa można stworzyć bardzo ładne rzeczy, polecam tą konfigurację. Już wstępny layout został stworzony, więc z html mam tylko szabloniki do wygrzania. Tylko, że jak znam siebie, to i tak nie dokonończę tego.

To lenistwo, którym zotałem obdarzony, czsami jest przytłaczające. Poza tym mam tyle pomysłów, ze tylko niewiele z nich ma szanse zrealizowania w rzeczywistości. Niestety, to z w ogóle dokończonych projektów pamiętam najwięcej jako obowiązkowych prac do szkoły.

A ja lubię moje many
Bo mam z nimi jak u mamy
Jak przeczytam to i wiem
Nawet się pracować chce.

Oj, późna pora, chyba spać pójdę.

Wszędzie dookoła nas znajdują się małe, inteligentne zwierzątka. Nazywane są botakami. Niestety nie możemy ich zobaczyć, zakres naszego postrzegaia jest zbyt wąski, a one zaprawdę to stworzenia Absolutu. Z ich to powodu powstał pewien niezaprzeczalny argument, wykorzystywany często w sytuacjach, gdzie panuje różnica płci/wieku. Nie możemy bezpośrednio dowieść istnienia botaków, ale powodów pośrednich jest wiele, jak wspomniane wcześniej zdarzenia.

Właściwie to zakładam sobie joggera z kilku powodów: nigdy jeszcze nie prowadziłem bloga, bo odstraszały mnie te popularne serwisy, gdzie "KofFfFFfAnE MiFffFFfFaFFfki" przewijały się na porządku dziennym (zapewne w rzeczywistości też taka osóbka sepleni). Dopiero tutaj przekonałem się, że istnieją serwisy blogowe, do których pisują ludzie z chociażby znajomością poprawnej polszczyzny. Po drugie, jest to dla mnie nowe i ciekawe doświadczenie, po trzecie jak mam nastrój do tego, to bardzo lubię pisać. I najważniejsze - z powodu zwierzątka opisanego powyzej. :P

Witam wszystkich piszących i czytających. :)